Skip to content

AR-V7 i odpornosc na enzalutamid i abirateron w raku prostaty AD 4

1 miesiąc ago

509 words

Wyznaczono najlepszą odpowiedź PSA (maksymalne procentowe obniżenie poziomu PSA od wartości wyjściowej) dla każdego pacjenta. Drugorzędowymi punktami końcowymi były: brak progresji PSA (przeżycie wolne od progresji PSA), brak postępu klinicznego lub radiologicznego (przeżycie wolne od progresji klinicznej lub radiograficznej) i całkowity czas przeżycia. Progresję PSA zdefiniowano jako wzrost poziomu PSA o 25% lub więcej powyżej nadiru (i ?2 ng na mililitr), z potwierdzeniem 4 lub więcej tygodni później (kryteria PCWG2) . Postęp kliniczny lub radiograficzny zdefiniowano jako objawowy. progresję (nasilenie objawów związanych z chorobą lub nowe powikłania związane z rakiem), progresję radiologiczną (wzrost o ?20% sumy średnic docelowych zmian tkanek miękkich w badaniu TK [zgodnie z kryteriami oceny odpowiedzi w przypadku guzów litych 18] lub ? 2 nowe zmiany kostne w badaniu kości) lub śmierć, w zależności od tego, co nastąpi wcześniej17 . Całkowite przeżycie zdefiniowano jako czas do śmierci z dowolnej przyczyny.
Analiza statystyczna
Analizy statystyczne przeprowadzono oddzielnie w kohortach enzalutamidu i abirateronu. Rozmiar próbki ustalono na podstawie pierwotnego punktu końcowego odpowiedzi PSA. Założono, że AR-V7 będzie wykrywalny od wyjściowych próbek krążących komórek nowotworowych u 50% pacjentów leczonych enzalutamidem i 50% pacjentów leczonych abirateronem. W obu kohortach postawiliśmy hipotezę, że odsetek odpowiedzi PSA będzie wynosił 10% lub mniej u pacjentów z pozytywnym wynikiem badania AR-V7 i 60% lub więcej u pacjentów z ujemnym mianem AR-V7.7,8 Przy takim założeniu obliczyliśmy, że próbka 30 pacjentów na kohortę dałoby 85% mocy do wykrycia różnicy 50 punktów procentowych w odsetku odpowiedzi na PSA (tj. 10% u mężczyzn pozytywnych pod względem AR-V7 i 60% u mężczyzn z ujemnym mianem AR-V7), z użycie dwustronnego testu na poziomie alfa 0.10.
W każdej kohorcie porównywano wyniki kliniczne między pacjentami z dodatnim wynikiem AR-V7 a pacjentami z ujemnym mianem AR-V7. Współczynniki odpowiedzi PSA porównano z użyciem dokładnego testu Fishera. Wyniki dotyczące czasu do wystąpienia (tj. Przeżycie wolne od progresji PSA, przeżycie wolne od progresji klinicznej lub radiograficznej oraz przeżycie całkowite) oceniano za pomocą metod Kaplana-Meiera, a różnice w czasie przeżycia porównywano z użyciem test log-rank. Do oceny wpływu stanu AR-V7 na prognozowanie wyników w czasie do zdarzenia wykorzystano regresje Cox i wielowymiarowe Cox. Ze względu na małą wielkość próby i ograniczoną liczbę zdarzeń, każdy model wielu zmiennych obejmował tylko trzy zmienne (status AR-V7, poziom ekspresji pełnej długości receptora androgenowego i wcześniejsze zastosowanie alternatywnej terapii skierowanej na receptor androgenowy) , aby zapobiec przeuczeniu.
Przeprowadziliśmy także analizę wieloczynn ikowych kodów Coxa z uwzględnieniem punktów skondensowanych, aby przeżyć bez progresji PSA i przeżycie wolne od progresji klinicznej lub radiograficznej, w których wynik skłonności (prawdopodobieństwo, że jest dodatni pod względem AR-V7) obliczono z regresji logistycznej z zastosowaniem zmiennych, w tym wynik Gleasona, wyjściowy poziom PSA, liczbę wcześniejszych terapii hormonalnych, obecność lub brak przerzutów trzewnych, wynik Wschodniej grupy onkologii kooperacyjnej (ECOG), wcześniejsze zastosowanie abirateronu lub enzalutamidu, a także poziom długość receptora androgenowego [patrz też: kabiny toaletowe, terapia cranio-sacralna, asumin ]

Powiązane tematy z artykułem: asumin kabiny toaletowe terapia cranio-sacralna